Saltar ao contido principal

Obra propia



OBRA INDIVIDUAL


  • NOVELAS





Mar para todo o sempre, Laiovento




 SINOPSE:

Em 1595 Álvaro de Mendanha parte de El Callao para a "Terra Australis Incognita" iniciando umha aventura que nom terá desenlace até cinco séculos mais tarde.


Com este pressuposto seria possível pensar que nos achamos perante um romance de recriaçom histórica ou de viagens; se bem é certo que algumha das personagens som tomadas do passado real, nom é menos certo que o autor as encheu de sentimentos e reflexons que em nada —polo menos que se saiba— tenhem que ver com a condiçom verdadeira de tais figuras históricas. Também é manifesto que a beleza e o lirismo com que se recriam certas paisagens poderiam comparar-se às mais belas páginas de livros de viagens. No entanto, a intençom do autor ultrapassa os limites descritivos. Por cima de qualquer argumento acha-se a sublimaçom do home na procura de um ideal.


Umha linguagem rica, viva, carregada de expressividade e, sobretudo, de grande sonoridade, acompanha o leitor, que, assombrado, termina a leitura como olhos sonhadores e o corpo exausto, talvez por ter dado início também essa viagem apenas numha jornada.










Os desherdados, Embora




SINOPSE:



En Covas, unha parroquia costeira e rural de Ferrol, desenvólvese a vida adulta dunha muller que sabe desde ben pequena que a vida dalgunhas persoas está chea de traballos e penas e a dignidade é o que salva a existencia dos desherdados.



As circunstancias familiares dos pais, primeiro, e dela mesma, logo, obrígana á emigración interior á busca de traballo e futuro. Na súa vida cotiá non hai tempo para o acougo e os acontecementos que se suceden durante anos non permiten o descanso do corpo nin da mente, pero ela garda un segredo persoal nunca desvelado.




O futuro da lingua galega está, moi probablemente, en novelas como Os desherdados, unha narración magnífica, de ritmo demorado, coidadosamente elaborada e sutil, rica en matices e de vocabulario gorentoso para ledicia dos lectores máis esixentes.









O prezo da tentación, Embora



SINOPSE:



Mauro sente admiración por seu tío avó. Logo dunha estadía na Guinea Ecuatorial, máis enriquecedora que longa, Armando rexenta agora unha tenda de móbeis e antigüidades na súa cidade natal. Alí debullarán interesantes conversas que estimularán o interese do rapaz, historias sempre aderezadas polo sabor dunha amantísima e sedutora África. Mais o pasado do tío avó Armando é grave e incómodo de máis, e a súa morte coincidirá coa entrada do Mauro á idade adulta, ben atafegada por conflitos. A Mauro, con todo, agárdao un prometedor futuro, aínda que cheo de insatisfaccións. Futuro que tomará un rumbo inesperado tras a descuberta dunha serie de estraños enigmas. A historia convértese daquela en varias historias, e todas por desvendar. Triunfará unha sobre todas as demais? Quen o sabe. Sexa como for, na man de Mauro está a solución.














Entrada ao xardín do saber, Redelibros



SINOPSE:



Henrique de Sas intenta homenaxear a figura de Vicente Risco publicando un extenso artigo. Indaga sobre algún perfil novidoso, mais no camiño dará co inesperado: Hildegart. A filla de Aurora R. Carballeira, precoz líder socialista, licenciada en Dereito e articulista sobre sexualidade e política, asasinada por súa mai. Tiña dezanove anos; era 1933. Tensións e buscas ligaranse a partir da estraña relación entre Risco e as dúas mulleres. Henrique de Sas pescuda na actualidade, mais antes xa o fixera o ourensán. Que acontecerá para que o desacougo máis punxente veña a calar en ambos?


Novela de trazos detectivescos, de intriga e acción. O pasado virá ao noso encontro para revelarnos un enigma. Unha narración intensa que a ninguén ha de deixar indiferente; unha narración en que unha parte da nosa historia reclama ser desvendada.










  • RELATOS




Sobre comboios, janelas e outras pequenas histórias, Laiovento




SINOPSE:



Sobre comboios, janelas e outras pequenas histórias acolhe oito relatos bem diferentes, com induvitável riqueza temática e estilística, mas enormemente ligados àquela prosa singular com a que Henrique da Costa nos surpreendera aquando a publicaçom do seu primeiro romance, Mar para todo o sempre, embora mostre nas páginas desta nova entrega narrativa grande número de inovaçons técnicas como respeito àquela outra. O barroquismo expressivo e a intensidade dos caracteres humanos de que fam gala as personagens destas histórias —com as suas grandezas e misérias— estám a ser converter nos maiores sinais de identidade de um autor que, possuidor da "Bússola" e conhecedor do "Norte", navega na procura do reavivamento do universo literário galego-português. O aprofundamento psicológico, unido à dosificaçom da intriga à hora de os acontecimentos serem evocados, predominam sobre todas as demais cousas no espaço narrativo do autor, e cujo bom fazer lhe valeu novamente atingir o prémio do Certame Literário convocado pola Câmara Municipal de Ferrol.









Unha mada de doce relatos, Laiovento



SINOPSE:


Doce relatos, doce, entrecruzados polo sutil fío condutor dun autor con oficio de xénero. Doce relatos, distintos entre si, mais cun trasfondo inconfundíbel, labrados co esmero do lirismo, e trazados por unha singular querenza descritiva. Doce relatos cuxa matriz enraiza no realismo para se encamiñar por variadas sendas, aínda que converxentes, e aderezados cun eficiente profundamento psicolóxico, e dosificación de intriga. Realismo máxico acaroado ao traxicómico, mais tamén o de xénese social, e o máis costumista, episódico ou anecdótico, pois todos eles veñen asomar ás páxinas do libro gañador do "XVI Certame literario Ricardo Carvalho Calero" de 2007 convocado polo Concello de Ferrol. Haberemos de rir e sorrir con eles; e as bágoas puganarán á hora de querer abrollar en acalorado desafío á indignidade dos tempos de ferro; e no noso ánimo unha feliza saudade desexará callar noutras ocasións, cos retratos dunha infancia evocada pola memoria; e xunto deles os incomprensíbeis e covardes asañamentos contra os máis débiles en reclamo de xustiza. Achámonos, en definitiva, perante doce narracións breves cargadas dunha enorme emotivididade, e que, sobre todo, non nos haberán de deixar indiferentes. Doce narracións, doce, que afianzan xa, e cunha grande solidez, ao seu autor ente os máis destacados no xénero, de tanta tradición e rendemento dentro da nosa literatura.








O día que ao Carlos lle fora mal, Muíño do Vento




SINOPSE:



Carlos é un rapaz de barrio, dos infatigábeis que gostan espeso de estar na rúa a enredar cos seus amigos en mil e un xogos. Carlos, non obstante, poida que sexa unha miga inocente de máis á hora de participar nas diversións. Así pois, un día protagonizará un estraño suceso nunha casa vella. A partir de aí, a casa pasará a convertese na principal causa dos seus desvelos. A historia de quen a habita, de maneira inconsciente, méteselle nos miolos e perseguirao até a idade adulta. Carlos medra, sae ao mundo e abandona o barrio, a cidade, para se embarcar nun novo rumbo de vida, familiar e laboral, que terminará por aborrecer. Co tempo, regresará ao seu lar, retomará o negocio da familia e entregarase á descuberta de todo o enigma que hai por tras desa casa.










Á deriva, Belagua




SINOPSE:


Seis son os relatos que conforman o libro, sendo o primeiro deles, “Á deriva”, o que xenericamente dará título a todo o conxunto. Seis relatos de moi diferente fasquía, aínda que pespuntados liricamente pola voz dun autor que nos vai levando desde un mundo trazado pola incredulidade do accidente do Discoverer Enterprise, incrustado pateticamente na ponte das Pías, até a novela breve, “Patria do vento tourón”, en que se relatan as vicisitudes do torreiro Terencio, namorado dunha serea, con todas as insidias que se moven de arredor de quen a coñece e dun tráxico suceso acontecido na mina de ouro que existe na aldea. O realismo combina co fantástico, mais sen renunciar ao ton irónico, mesmo cómico, a pesar de que se poida mastigar a traxedia, como acontece en “Maxia real”, un conto máxico de reis en que anda a rondar a morte. A traxedia asoma en “Canción de arrolar”, pois abórdase o fusilamento en 1938, após ter dado a luz, de Amada García no castelo de San Filipe de Ferrol; e en “Berlarmino e o robalo”, co teimudo submarinista que interioriza como un desafío a loita contra o magnífico animal. Finalmente, Isabel de Barreto, a almiranta dos Mares do Sur, antóllase tema recorrente e caro ao autor, agora recreado a través da figura dunha súa trasneta, a protagonista de “Ofelia Seis Dedas”, que quixo tripar as mesmas terras que ela tripara en 1595 e que motivará a súa desgraza. Seis narracións, en definitiva, cheas de paixón, escritas co bon oficio de quen leva anos exercendo como tal; narracións que, con certeza, non haberán de causar indiferenza a quen as lea.







  • ENSAIO






Ferroláns na Historia da Literatura Galega, Embora



SINOPSE:



Ferroláns na Historia da Literatura Galega non pretende ser unha historia da literatura senón máis ben un estudo de natureza bio-bibliográfica.


Ferrol representa, sen dúbida ningunha, a cabeceira de comarca, o punto de referencia doutros concellos. Así, os escritores estudados neste libro son non só os que tiveron as terras de Ferrol como lugar de nacenza, senón tamén os que se criaron nel e os que se asentaron nesta comarca a desenvolver a súa vida profesional.


Moitos son os escritores dados por esta comarca á nómina literaria galega. Este libro sistematiza cronoloxías e autores e pretende ser esahustivo. Da Idade Media ao momento actual, a práctica totalidade da literatura galega feita en Ferrol recóllese nas páxinas deste traballo de Henrique Dacosta, unha homenaxe á cultura da cidade, mestura de racionalidade e imaxinación, e unha defensa do seu papel en Galiza.









OBRA COLECTIVA



  • RELATO






Muralla de Crescórnio, A Nosa Terra




PALABRAS DO XURADO (PRÓLOGO):



No relato premiado en primeiro lugar, "Sara Steel", coincidimos por unanimidade. Hai nel a elegancia e a distancia da boa traxedia. Que máis pode querer para si un relato? Ben merece abrir o libro.


Da "Radiografía dunha arroutada" gustounos a lixeireza, o humor e a habelencia narrativa para contar unha disparatada pifia terrorista. Tan irreal como a vida mesma.


Das "Palabras dun deus morrendo" valoramos o que había de esforzo de expresión coa linguaxe fluíndo a cachón. Unha fervenza de palabras arrastrando as angurias da protagonista.



E poderiamos seguir cos outros relatos que nos pareceron deberan ser tamén publicados, "Ricardo G. Greenfield", "Ruiva mulher de esperença", "Liesel", pero xa que non restaban máis premios que repartir e non nos vemos obrigados a xustificar o noso xuízo, preferimos que os leades ao voso aire.


Polo demais, nada. Moitos anos de vida para a cidade vella, tanto como para o seu novo premio de narración curta. Disfrutade da lectura e a saúde que non falte.







Ana Romaní


Antón Rodríguez

Suso de Toro














Seis ferroláns, Embora




SINOPSE:



Ferrol e a comarca son o nexo de unión dos seis relatos que conforman este libro singular. Seis relatos, seis voces, seis estilos e Ferrolterra ao fondo, presente dalgún xeito a través da maxia das palabras, recreando realidades e ficción. Xavier Alcalá, Rosa Aneiros, Vicente Araguas, Anxo Franco, Henrique Dacosta e Ramón Loureiro achegan á literatura galega con este volume o pouso do lugar propio.











Longa Lingua. Os Contos da Mesa, Xerais




SINOPSE:



Longa lingua xorde dunha proposta que ao tempo é un reto: escribir un relato co que tentar reflectir e interpretar a nosa realidade lingüística. O resultado: 18 narradoras e narradores que, a petición da Mesa pola Normalización Lingüística, poñen nas nosas mans a súa peculiar visión do noso idioma e da súa situación social, nun volume insólito que demostra unha vez máis que compromiso e literatura poden ir da man axudándonos a entender e interpretar o mundo que nos rodea. Porque, parafraseando a Rilke, a lingua é a auténtica patria dos galegos e galegas.










En defensa do Poleiro. A voz dos escritores galegos en Celanova, Toxosoutos




SINOPSE:



Este libro representa o verdito unánime de moitos escritores galegos en contra da tentativa de privatizar a parte do mosteiro de Celanova que ocupa o instituto, un ben que é patrimonio de todos e que está destinado ao seu mellor uso, a formación pública. É a voz clara da cultura contra escuros intereses especuladores.














Premios Pedrón de Ouro, Ediciós do Castro





PALABRAS DO XURADO:



ACÓRDASE:

1º) CONCEDER e por maioría o PRIMEIRO PREMIO DO "PREMIO MODESTO FIGUEIREDO" nesta súa XXII edición [...] á obra presentada co lema "SUBIR O TELÓN" [...] da autoría de MARÍA ESTHER FERNÁNDEZ CARRODEGUAS de Santiago de Compostela.

2º) CONCEDER e tamén por maioría os dous ACCESES, SEGUNDOS PREMIOS [...] ás obras presentadas co lema-título "O MONSTRO NO LABIRINTO" e do de "A COTA LÁCTEA" [...] de BEGOÑA PAZ REY da Coruña e de CÉSAR CARRACEDO POSE de Ferrol.

3º) O XURADO en uso das súas competencias tamén acorda recomendar para a súa publicación e sempre consonte co acordo das súas autoras ou dos seu autores, as obras presentadas co lema-plica:

1. "CRÓNICA DO GRAN NÚMERO"

2. "CUMPREANOS DO 73"

3. "CABO DO MUNDO"

4. "ESCALA RITCHER"






Asdo. David Otero / Secretario
Avelino Abuín de Tembra / Pte.









  • ENSAIO






Do músculo da boca. Encontro galego no mundo. Latim em pó




SINOPSE:



Do 'Galego no Mundo-Latim em Pó' ficarom muitas cousas. Todas as pessoas participantes deixarom tantas entre elas e entre a cidade que qualquer balanço com vocaçom exaustiva seria inútil. Ao tempo, para quem se remete o desejo, caberá dar notícia das expectativas e dos futuros abertos.


A arquitectura destes caminhos sobre o mar e ar veicularem sonhos e necessidades, para que seja maior o fluxo da solidariedade e do desfrute, fijo-se também com materiais como estes que aqui estám: mais de oitenta participantes, antes, durante, imediatamente depois do Encontro, deixarom-nos as suas letras, às vezes sem rosto, outras com biografia incógnita, todas tránsito magnífico para o entendimento.


Sensaçons, comentários, reflexons, investigaçons entoados como o músculo mais forte: sobre o nosso poderoso transporte: a língua.






ELIAS J. TORRES FEIJÓ







































































Comentarios

Publicacións populares deste blog

"Anátema", de Camilo Castelo Branco

Estamos perante a novela com a que, na prática, Camilo Castelo Branco se vai estrear no caminho do romance. Com antecedência já tinha publicado Maria não me mates que sou tua mãe (1848), de caráter marcadamente folhetinesco e baseado num facto ocorrido em Lisboa no ano 1848. Em Anátema (1851) recolhem-se já os elementos basilares que irão marcar a maneira de escrita do autor trasmontano. Tudo quanto se verte para este primeiro romance, vê-lo-emos, em maior ou menor medida, refletido posteriormente na obra estelar camiliana, quer dizer, no seu Amor de perdição . É interessante vermos como se explicita (cap. XVI) o sentido do título do romance nesta passagem em que fala o padre de Vilamarim, Carlos da Silva:  —[...] Há um sangue inocente, que transuda a pedra do túmulo! Há um grito de vingança, que quer uma longa expiação de lágrimas! Há um ANÁTEMA de conjuração diabólica que vai até à última geração de uma família como um rastilho de sangue! Numa

Miguel Sousa Tavares e o seu "Equador"

Capa do romance "Equador" 1.- ARGUMENTO : Luís Bernardo Valença pertence à alta burguesia lisboeta. Seu pai deixa-lhe em herança a posição de sócio principal de uma companhia de navios que fazem diferentes rotas comerciais. Estamos a falar da Companhia Insular de Navegação, encarregada de transportar cargas e passageiros entre a ilha da Madeira, as Canárias, o arquipélago dos Açores e o Cabo Verde. A vida do homem é regalada, despreocupada, entregue ele às reuniões e tertúlias com pessoas da boa sociedade lisboeta. Goza da amizade, por exemplo, de Bernardo de Pindela, conde de Arnoso, o qual faz parte do grupo de “Os Sobreviventes”, justamente em oposição ao de “Os Vencidos da Vida”, de que participava no seu momento Eça de Queiroz. Essa vida nocturna lisboeta de que o Basílio tanto se queixava (falamos do do seu romance O primo Basílio ) por falta de locais onde poder desfrutar, e que nestes se tornava todo o contrário, dispostos a extrair daquela vida capitalina

O Eça de Queirós d'O primo Basílio

BREVE INTRODUÇÃO À OBRA QUEIROSIANA: Existem  sem dúvida   vários Eça, dado o prosista poveiro demonstrar de princípio a fim da sua obra bem diferentes perfis. A presença do exotismo e do mundo onírico, e a capacidade para causar estranheza no leitor, cobra relevância n' O mandarim , um esquisito romance breve, quase poderíamos falar em novela. A história fantástica de um mesquinho amanuense que por arte de magia se torna um fabuloso senhor a quem nenhum prazer é vedado, converte-a numa exceção dentro da sua produção realista. Assim mesmo, já n' O mistério da estrada de Sintra , que foi a sua primeira tentativa de ficção, embora de autoria conjunta com Ramalho Ortigão, seja possível visarmos um antecipo da novela policial de hoje. Além do mais, ainda existe um terceiro romance, A relíquia , obra em que o burlesco e o grandioso alternam, e a fantasia consegue deformar figuras, enquanto a ação desenvolve a Paixão de Cristo na serenidade da paisagem da Palestin