Saltar ao contido principal

Publicacións

Valdeorras aderezada con versos de Delgado Gurriarán

http://www.diariodeferrol.com/opinion/henrique-dacosta/valdeorras-aderezada-versos-delgado-gurriaran/20180124233348214315.html Eis unha breve lectura sobre a comarca valdeorresa, terra interesante, intensa e non exenta de saudades para min. O poeta de Córgomo (Vilamartín de Valdeorras), Florencio Delgado Gurriarán, foi o seu fío condutor e indutor tamén. Esta é a miña pequena homenaxe. 

Pequena glosa sobre Florencio Delgado Gurriarán

Florencio Delgado Gurriarán nace en 1903 na localidade valdeorresa de Córgomo. Por razóns laborais, o pai será destinado a terras castelás, de modo que acabará por facer o seu bacharelato en Palencia, e en Valladolid estudará a carreira de Dereito. Exercerá a avogacía no Barco de Valdeorras e ingresará no Partido Galeguista en 1933. É por esta razón que escapará da represión exercida polos sublevados  en 1936 . Farao primeiro a Zamora e a Portugal despois (refúxiase primeiro nunha casa de Tourém), saíndo desde o Porto nun barco noruegués a Francia, para pasar despois novamente á zona republicana. No entanto, terminada a guerra, cruzará outra vez a fronteira, embarcando no navío Ipanema con destino á cidade mexicana de Veracruz, xunto con centenares de refuxiados republicanos. Neste país xa asentarase de modo definitivo. Falecerá en 1987.  Catro son os poemarios publicados por Florencio Delgado Gurriarán:  Bebedeira , Nós, Santiago de Compostela, 1935.  Ga...

Andar ás crebas

http://www.diariodeferrol.com/opinion/henrique-dacosta/andar-as-crebas/20180110231959213022.html Man de Camelle con madeira das crebas No meu artigo bisemanal para o Diario de Ferrol, de 11 de xaneiro, quixen escribir acerca dun par de actividades curiosas, estrañas mesmo, relacionadas co mundo do mar. Magnificamente descrito libro de Fernández Naval por Francisco Fernández Naval no seu libro "As crebas. Outro xeito de andar ao mar", falo acerca desta curiosa faena de litoral que, na miña aldea, meu avó desempeñaba como tantos outros e chamáballe “pasear a praia”; mais que xorde tamén referida na literatura, no cinema, etc. Analogamente, falo tamén no artigo acerca dos “raqueiros”, piratas de terra que facían embarrancar navíos a fin de saquealos. filme de A. Hitchcock, "Jamaica Inn"

Hoxe é día de enganos

http://www.diariodeferrol.com/opinion/henrique-dacosta/hoxe-e-dia-de-enganos/20171227233146211772.html Hoxe é 28 de decembro. Seica en Hispanoamérica existía a tradición de enganar as persoas pedindo un préstamo aos amigos que, caso de morderen no anzol, ficarían sen nada se non se percibiren do sarillo. Cousas que ten a "lexislación" destes días lúdicos en que a brincadeira ocupa (ou ocupaba) o espazo central.   Acerca disto e doutros días semellantes é que falo no artigo de hoxe no Diario de Ferrol. As bromas ou mentiras poden ser máis ou menos piadosas e até hai quen as gaste de maneira demasiado pesada. Ora ben, en tales días, quen cae na celada, ten o deber de apandar co que lle veña encima, pois o costume vén ditaminado dese xeito.      

"Os Cazadores", unha miga da nosa historia

http://www.diariodeferrol.com/opinion/henrique-dacosta/cazadores-miga-da-nosa-historia/20171213235232210936.html No artigo para o Diario de Ferrol do día 14 de decembro quixen facer un pequeno esbozo sobre a historia do querido mesón-museo "Cazadores" da nosa cidade (Ferrol). Teño para min, gardo esa Os poetas Oroza e Karlotty estraña sensación de que aínda nunca se lle fixo xustiza, de que talvez o teñamos un bocadiño esquecido. Así pois, animo desde aquí a que haxa quen queira indagar no perfil histórico do noso entrañábel local, infelizmente fechado desde esta primavera. 

Revista "Elipse nº12"

https://circuloedicoes.blogspot.com.es/p/revista.html Compraz-me mais uma vez poder pendurar cá informações sobre este novo número da Elipse do Círculo Edições. Ora, apenas um pequenino relato da nossa autoria, se calhar um jogo literário que vocês podem julgar. Intitula-se A Companha .

Ferrol surrealista

http://www.diariodeferrol.com/opinion/henrique-dacosta/ferrol-surrealista/20171129223455209822.html Ferrol, esa espiña cravada no máis fondo. A miña amadodiada cidade, velaquí está de novo. En todo estás e ti es todo. Ferrol é, unha vez máis, motivo das nosas coitas. Sempre haberá, no entanto, algunha luz que alume alá no cabo do túnel. Eis, pois, o meu artigo nesta ocasión para o Diario de Ferrol .