Saltar ao contido principal

Publicacións

Mostrando publicacións coa etiqueta lecturas de hoxe e de onte

"Anátema", de Camilo Castelo Branco

Estamos perante a novela com a que, na prática, Camilo Castelo Branco se vai estrear no caminho do romance. Com antecedência já tinha publicado Maria não me mates que sou tua mãe (1848), de caráter marcadamente folhetinesco e baseado num facto ocorrido em Lisboa no ano 1848. Em Anátema (1851) recolhem-se já os elementos basilares que irão marcar a maneira de escrita do autor trasmontano. Tudo quanto se verte para este primeiro romance, vê-lo-emos, em maior ou menor medida, refletido posteriormente na obra estelar camiliana, quer dizer, no seu Amor de perdição . É interessante vermos como se explicita (cap. XVI) o sentido do título do romance nesta passagem em que fala o padre de Vilamarim, Carlos da Silva:  —[...] Há um sangue inocente, que transuda a pedra do túmulo! Há um grito de vingança, que quer uma longa expiação de lágrimas! Há um ANÁTEMA de conjuração diabólica que vai até à última geração de uma família como um rastilho de sangue! N...

Pequena glosa sobre Florencio Delgado Gurriarán

Florencio Delgado Gurriarán nace en 1903 na localidade valdeorresa de Córgomo. Por razóns laborais, o pai será destinado a terras castelás, de modo que acabará por facer o seu bacharelato en Palencia, e en Valladolid estudará a carreira de Dereito. Exercerá a avogacía no Barco de Valdeorras e ingresará no Partido Galeguista en 1933. É por esta razón que escapará da represión exercida polos sublevados  en 1936 . Farao primeiro a Zamora e a Portugal despois (refúxiase primeiro nunha casa de Tourém), saíndo desde o Porto nun barco noruegués a Francia, para pasar despois novamente á zona republicana. No entanto, terminada a guerra, cruzará outra vez a fronteira, embarcando no navío Ipanema con destino á cidade mexicana de Veracruz, xunto con centenares de refuxiados republicanos. Neste país xa asentarase de modo definitivo. Falecerá en 1987.  Catro son os poemarios publicados por Florencio Delgado Gurriarán:  Bebedeira , Nós, Santiago de Compostela, 1935.  Ga...

As dúas noveliñas en galego de Wenceslao Fernández Flórez

Nada novo descubrimos se, como nos ten referido Ricardo Carvalho Calero na súa Historia da Literatura Galega Contemporánea , pomos en dúbida que estas dúas narracións de Wenceslao Fernández Flórez a que aludimos no título non fosen escritas orixinalmente en lingua galega polo seu autor. Ben ao contrario, tería sido Leandro Carré, director da revista Lar , e a xulgar polo afirmado polo polígrafo ferrolán, quen traducise realmente para a nosa lingua as dúas noveliñas, escritas previamente en español polo narrador coruñés, autor , entre outras, de Volvoreta ou de El bosque animado . Estamos a falar das novelas curtas A miña muller (1924), que sería o nº1 con que se estrearía a revista Lar, so a dirección de Leandro Carré Alvarellos, e d' O ilustre Cardona (1927), que faría o nº27 da devandita colección.    As dúas narracións, e seguindo o xenio tan característico do seu autor, pertencen ao xénero humorístico. E así como “ todo verdadeiro humorista nace dunh...

Cinco dias, cinco noites: o interlúdio de Manuel Tiago

BREVE DEPOIMENTO BIOGRÁFICO O nome de Manuel Tiago teve que aguardar até 1995 para poder ser ligado ao do dirigente do Partido Comunista Português, Álvaro Cunhal, o qual, além da dedicação à palestra política, ainda teve tempo para pintar e escrever. Manuel Tiago, portanto, é um pseudónimo ou heterónimo do Álvaro Cunhal quanto prosista. Não faz questão que a literatura cultivada por ele esteve fortemente vinculada com o neo-realismo e, nomedamente, com uma estética que evidencia o panfletário. Dito doutra maneira, a literatura vai estar nele ao serviço da causa. A sua escrita, apesar da sua obra ter sido publicada após a Revolução de 74, tinha sido começada na década de 50, entre a clandestinidade, a passagem pelos calabouços da PIDE, pela cadeia de Peniche, etc. O discurso de que ele se provê não foge do real, não o escamoteia, pois não tenta esconder as suas origens doutrinárias e de classe, já que, contrariamente, é a partir dele que assume um contributo ideológico c...